FOK EN KAFKA, BASTAARDKINDEREN VAN DE ANNE FRANK STICHTING (1)

Sedert een jaar of vijftien worden Nederlandse nationalisten van gematigd tot extreem geterroriseerd door twee schimmige organisaties genaamd Fascisme onderzoek Kollektief (FOK) en Kollektief Anti Fascistisch/Kapitalistisch Archief (KAFKA). Middels ongefundeerde beschuldigingen, door inbraak en diefstal verkregen informatie en het illegaal beheren van persoonsgegevens wordt iedereen die van nationalisme kan worden beticht publiekelijk aan de schandpaal genageld. KOLOM bericht over de geschiedenis, verbanden en activiteiten van de "linkse" BVD.

 

VOORGESCHIEDENIS

Als in de beginjaren ’80 door de opkomst van de Centrumpartij het politiek nationalisme terug op de kaart wordt gezet betekend dit voor links Nederland een uitgelezen mogelijkheid haar eigen gelijk te bewijzen. Geen middel wordt onbenut gelaten, hierbij wordt zelfs brandstichting, inbraak, diefstal en zware geweldpleging niet gemeden. Een spil in dit web van het "naoorlogs verzet" is de in 1957 opgerichte Anne Frank Stichting. Woordvoerster Joke Kniesmeyer en toenmalig directeur Hans Westra leggen hun politieke wil op aan media en politiek o.a. middels haar blad AFdruk Tussen de artikelen over de multiculturele samenleving in wording, antisemitisme dat overal woekert en semi-communistsiche praatjes wordt meer en meer opgeroepen gegevens over nationalistische partijen en individuele activisten door te geven. Het wordt als snel duidelijk dat zich aan de Keizersgracht 192 een enorm illegaal persoonsgegevens bestand wordt opgebouwd.

Rond 1985 /86 wordt in kringen rond AFdruk het Fascisme Onderzoeks Kollektief (FOK) opgericht. Waar AFdruk nog de schijnt wekt journalistiek werk te verrichten is het FOK vanaf het begin bezig met verdachtmakingen, bedreigingen en een grootscheepse haatcampagne. Niet toevallig vindt op 29 maart 1986 de brandaanslag op Hotel Cosmopoliet plaats waarbij voormalig Tweede Kamerlid Wil Schuurmans haar been verliest. De AFS distantieert zich snel van de actie, maar de "goede naam" is bedoezeld. Het Fok neemt meer en meer de speurhond taak van de AFS over. In 1992 gaat de Stichting Afdruk failliet en met haar het blad. De medewerkers gaan door onder de naam Casablanca, i.s.m. met het Belgische HALT, een comité dat door de Vlaamse Socialistische Partij (SP) wordt gefinancierd. Ook Casablanca is geen lang leven beschoren en in 1995 is het over met het onderzoekswerk van de AFS. Enkele medewerkers van AFdruk/Casablanca komen we later bij dubieuze organisaties tegen; Klaas Breunissen (Gemeenteraad Amsterdam voor GroenLinks), Peter Posthumus (secretaris St. Opstand, verdacht van RARA-connecties), Eric de Ruyter (IISG, beheerd de grootste verzamelaar marxistisch/leninistische geschriften in West-Europa), Marjan Schuring (GroenLinks gemeenteraad Utrecht), Jaap Tanja (Contrast, multicultureel subsidieproject) en Bart Top (Nederlands Centrum Buitenlanders en Contrast).

DWARSVERBANDEN

Het FOK, houdt tot 1992 kantoor houdt bij St. AFdruk dat officieel in het pand aan de Minahassaweg 1 in Amsterdam is gevestigd. In dit tot kantoorpand verbouwde kraakpand huizen ook o.a. St. Anti-Oorlogs-Museum, Jongeren tegen Racisme in Europa (een initiatief van Offensief een Trotskistische splinter gelieerd aan het Commitee for a Workers’ International, Komitee Indonesia (bekend van Ponce Princen), Nicaragua Komitee Nederland en het Medisch Komitee Angola (de laatste drie zijn onmiskenbaar mantelorganisaties van communisten). Het FOK bedient zich tot op heden van de postbus van het AFS (10478, 1001 ES Amsterdam, op naam van D. de Hoog) en van het omvangrijke archief. Bovendien gebruikt zij sinds 1992 een postbus in Utrecht (PB 62, 3500 AB). Het FOK maakt deel uit van een Europees netwerk van correspondenten dat o.a. voor het Britse blad Searchlight schrijft. In Nederland maakt men deel uit van het zogenaamde "Archievenoverleg", waar ook AMOK (Anti Militaristisch Onderzoeks Kollektief, SPOK (Spekulatie Onderzoeks Kollektief), IISG (Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis) en Jansen & Janssen (linkse contraspionagedienst) deel van uitmaken. FOK-medewerkers gebruiken vele schuilnamen als Sander Dolman, Gerard Dekker en Frank Janssen maar de naar eigen zeggen 6 medewerkers, waarvan er twee sollicitatieplicht vrij gestelde werklozen zijn treden over het algemeen naar buiten onder de naam Hans Toornvliet. Uit onderzoek van ODIN en later IN ’84 zijn de volgende namen opgedoken als medewerkers van FOK; Karel Frederik Koster (woordvoerder van AMOK en beheerder van de FOK-postbus in Utrecht), Gert Jan van Beynum (o.a. Kleintje Muurkrant, Simpos en De Stelling), Marcel Kreuger (directielid ARIC) en Hans van Drunen. Van Beynum (ook bekend onder zijn schuilnaam Luc Jan Treffers) en Van Drunen zijn dan nog goede vrienden.

BEGINJAREN

In de beginjaren gaat het het FOK voor de wind. Men brengt bijna jaarlijks een brochure uit, o.a. over De Nederland-Zuid Afrika Werkgroep, De Nederlandse Volks-Unie, mevr. Rost van Tonningen en sinds 1990 de jaaroverzichten extreem-rechts. Het FOK is nadrukkelijk betrokken bij de oprichting van gewelddadige AFA (Anti-Fascistische Aktie) dat eerst vanuit Nijmegen opereert, maar later naar Utrecht verhuisd. Financieel blijft het kwakkelen, wat mag blijken uit bedelbrieven die men stuurt aan mensen die voorkomen op de verzendlijst van mevr. Rost van Tonningen om de brochure over haar verzendlijst te kopen. Het FOK publiceert gevoelige informatie, als adressen, autokentekens en foto’s waarbij veelvuldig gebruik wordt gemaakt van materiaal dat bij inbraken is verkregen. In de brochure "Het ware gezicht van de Centrumpartij ’86 – Kring Arnhem" uit 1994 worden de uit inbraak bij Constant Kusters verkregen gegevens geopenbaard. Naar aanleiding hiervan krijgen talloze mensen dreigbrieven, worden mishandeld, ontslagen of stelselmatig geterroriseerd. Ondanks dit alles en het feit dat tientallen beschuldigingen onwaar zijn publiceren allerhande media de persberichten van het FOK. Ook het ARIC (Anti Racisme Informatie Centrum) in Rotterdam van Marcel Kreuger, één van de vele centra die de financieel aantrekkelijke transformatie van voormalig Vredesbureau naar anti-racisme organisatie maakten, geeft verschillende brochures uit i.s.m. FOK, maar de autoritaire manier van werken van Van Drunen leidt tot steeds meer problemen.

 

FOK, ONTMASKERD ALS EENMANSZAAK?

Vanaf 1994 wordt het uit het FOK ontstane KAFKA een steeds grotere "concurrent". Waar men aanvankelijk nog samenwerkt, daar wordt minder en minder van het FOK vernomen, terwijl KAFKA middels haar nieuwsbrief veelvuldig de pers haalt met haar hetzecampagnes. De samenwerking tussen Van Drunen en de andere medewerkers is dusdanig verstoord dat zelfs de FOK-brochures later en later uitkomen. En zover er gerefereerd wordt aan het FOK in onderzoeken blijkt het te gaan om oude informatie. Hans Christiaan van Drunen, een beroepswerkeloze eind dertiger uit Utrecht is dan al lang ontmaskerd als linkse verzamelaar van nationalistische bladen die destijds deelnam aan de brandaanslag in Kedichem. Zijn adres op de Goedestraat en de door hem gebruikte postbus 13020 in Utrecht figureren op talloze ledenlijsten en verzendlijsten in Nederland en Vlaanderen en bij Voorpost maakt hij het zelfs zo gek dat er ook nog een Peter de Wit op hetzelfde adres lid is. Tot 1992 vertoefde Van Drunen nog in leiden op de Van Leeuwenhoekstraat, maar na de dood van zijn vader, een gereformeerde predikant huist hij in Utrecht. De werkdruk wordt voor Van Drunen blijkbaar zo groot dat en na het Jaaroverzicht 1995 dat al 4 maanden te laat uitkwam geen brochure meer is verschenen. Voor het Jaaroverzicht 1996 wordt er in het blad Alert! van AFA-landelijk secretariaat nog wel geadverteerd (vooraf betaling gevraagd), maar verschijnen doet het nooit.

HET (FINANCIËLE) EINDE ?

Eind 1997 maakt het FOK een cruciale fout. Het verstuurt een fax aan de scheidend commissaris van de koningin van Utrecht, Beelaerts van Blokland, waarin de organisator van zijn afscheidsconcert als "neonazi" wordt ontmaskerd. Beelaerts van Blokland gelast onmiddellijk het concert af en de bedoelde neonazi, concertzanger Pieter Vis zit met een strop van tienduizenden guldens. Vis pikt de afgelasting n.a.v. de volkomen uit de lucht gegrepen aantijgingen niet en klaagt het Fok aan. Op 12 februari 1998 doet de Utrechtse rechtbank uitspraak, Vis wint zijn kort geding en het FOK wordt veroordeeld tot een boete van ƒ 10.000,- aan Vis. Naar aanleiding van de zaak Vis contra FOK neemt Hans van Drunen advocaat Marq Wijngaarden van het beruchte kantoor Van den Biesen, Prakken en Böhler in de arm om te vermijden dat hij in een artikel in een te verschijnen blad van het OSL in verband zou worde gebracht met het FOK. Nog voor dat het blad verschijnt wordt Van Drunen met naam en toenaam genoemd als medewerker van het FOK door het Nederlands Dagblad. Van Drunen dient een klacht in bij de Raad voor de Journalistiek tegen het ND omdat hij gevaar zou lopen door de informatie in het artikel, maar de achterliggende gedachte is dat hij niet wenst op te draaien voor de schadeloosstelling van 10 mille aan Vis. Tijdens de behandeling van de zaak tegen het ND betoogt opmerkelijk genoeg Willem Hart van KAFKA, als gemachtigde van het FOK, dat Van Drunen al jaren (zeker 3 jaar) niet meer voor het FOK werkt. Van Drunen verliest de zaak tegen het ND en het OSL is nog steeds niet gedagvaard door Wijngaarden.

Eind 1998 komt daar nog een dikke teleurstelling voor het FOK bij wanneer zij niet wordt erkend als klagende partij in een zaak tegen het Goese muziekdistributiebedrijf Viking Sounds (zie artikel "FOK failliet?" in Revolte 88-89). Aangezien het openbaar ministerie de onderzoekskosten wil verhalen op het FOK staat de teller tot nu toe op –ƒ 23.000,-. Echter, Vis wacht nog steeds op zijn geld en ook het OM zal naar zijn geld kunnen fluiten terwijl het voor justitie toch heel makkelijk moet zijn om uit te zoeken wie er achter het door FOK gebruikte gironummer 4553587 en semafoonnummer 06-59767103 zitten. Voorlopig lijkt de rol van het FOK uitgespeeld, steun vanuit linkse hoek voor haar processen is er nauwelijks, de meeste media negeren of ridiculiseren de verklaringen van het FOK en aan de vooral tijdens de rechtzaak tegen Vis door het FOK geroemde samenwerking met de BVD hoeven we ook niet veel waarde te hechten. Dat de rol van het FOK door KAFKA is overgenomen, een bewering die o.a. ODIN al enkele jaren geleden deed, is misschien wel het meest duidelijk door het feit dat Willem Hart namens KAFKA voor FOK het woord voert. Exit FOK ?

 

 

FOK EN KAFKA, BASTAARDKINDEREN VAN DE ANNE FRANK STICHTING (2)

Sedert een jaar of vijftien worden Nederlandse nationalisten van gematigd tot extreem geterroriseerd door twee schimmige organisaties genaamd Fascisme Onderzoek Kollektief (FOK) en Kollektief Anti Fascistisch/Kapitalistisch Archief (KAFKA). Middels ongefundeerde beschuldigingen, door inbraak en diefstal verkregen informatie en het illegaal beheren van persoonsgegevens wordt iedereen die van nationalisme kan worden beticht publiekelijk aan de schandpaal genageld. KOLOM bericht over de geschiedenis, verbanden en activiteiten van de "linkse" BVD.


In 1988 splitst een aantal FOK medewerkers zich af vanwege "politieke meningsverschillen". (1) De afsplitsing noemt zich Internationaal Politiek Documentatiecentrum (IPD) en laat zich op 23 september van dat jaar als stichting registreren bij de Amsterdamse Kamer van Koophandel en krijgt nummer 207988. Men maakt gebruik van postbus 59043 die op een adres in de Amsterdamse De Wittenstraat staat geregistreerd.

IPD blijkt slechts een naam, want al snel schrijven de ex-FOKkers onder de naam Kollektief Anti Fascistisch/Kapitalistisch Archief (KAFKA) in o.a. Casablanca. Met de naam "archief" verwijst men impliciet naar het ArchievenOverleg zoals dat vooral eind jaren ’80 en begin jaren ’90 regelmatig plaatsvond en waarbij o.a. FOK, AMOK (Anti Militaristisch Onderzoeks Kollektief), Jansen & Janssen (Onderzoeksbureau naar o.a. BVD, PID etc), SPOK (Spekulatie Onderzoeks Kollektief), IISG (Internationaal Instituut Sociale Geschiedenis) en het linkse periodiek Kleintje Muurkrant aanwezig zijn.

KAFKA gaat voor het eerst grandioos de fout in wanneer het de brochure "Aktieve nazi’s in Nederland, Deel 1" uitgeeft in Februari 1993. Er staan zoveel fouten in dat de brochure snel uit de handel wordt genomen en AFA Nijmegen haar postbus 31420 niet meer ter beschikking van KAFKA wil stellen. In 1994 geven KAFKA, FOK en AFA LS (Nijmegen) nog wel de brochure "De foute kandidaten van CD, CP ’86 en andere partijen uit waarin zo’n 50 mensen met naam, adres etc worden vermeld. Waar het FOK middels haar Dossier-reeks aan financiële middelen tracht te komen, daar kiest KAFKA de tactiek van een regelmatig verschijnende Nieuwsbrief en publicatie van haar "onthullingen" in (actie)bladen als Ravage, Kleintje Muurkrant, De Fabel van de Illegaal en Kleur, het blad van de Stichting Nederland Bekent Kleur.

Tegenwoordig noemt KAFKA zich overigens "Anti-fascistische Onderzoeksgroep Kafka", de politiek beladen naam uit de krakersjaren ’80, waar men zich vroeger van bediende opent blijkbaar geen deuren bij mogelijke betalers.


Evenals de AFS en het FOK streeft KAFKA kontakten met buitenlandse organisaties na. Er wordt samengewerkt met het Britse Searchlight, een onderzoeksgroep die 25 jaar geleden werd opgericht door leden van the Communist Party of the UK en tegenwoordig zelfs als liefdadigheidsorganisatie staat ingeschreven terwijl zij veelal in één adem genoemd wordt met de Anti Nazi League, een gewelddadige antifa-knokploeg die onderleiding staat van de trotskistische Socialist Workers Party (de Nederlandse tak heet Internationale Socialisten en heeft als antifamantelorganisatie vorig jaar SAMEN opgericht).

Medewerkers en leidinggevende activisten van Searchlight gingen zover in het infiltreren in allerlei (schimmige) nationalistische groeperingen in Engeland dat ze werden veroordeeld wegens racisme, gewelddadige demonstraties en zelfs het oprichten van een fascistische organisatie. Andere medewerkers hadden veroordelingen wegens prostitutie van minderjarige jongens, inbraak, brandstichting, zwendel met kredietkaarten etc. (2) Searchlight wordt overigens door veel linksen verweten met de Britse geheime dienst MI5 samen te werken. KAFKA op haar beurt is de laatste drie jaar om haar "goede"contacten met politie en overheid verweten zich te laten gebruiken door de Nederlandse staat.

In Vlaanderen heeft KAFKA onderdak gevonden op de internetwebstek van Patje Coemans. Deze AGALEV-er (voor de Nederlandse lezers: dit is de Vlaamse variant van GroenLinks) is de plaatselijke AFF (Anti Fascistisch Front) organisator van Hemiksem alwaar ook de postbus van het Antifa.net gevestigd is. Onder zijn schuilnaam "Jef" vertelde Patje dat hij op Internet een databank van zo’n 400 Belgische fascisten bijhoudt, in België, net als in Nederland, een zware misdaad waar een maximale boeten van een miljoen frank (ca. 18.000 gulden) op staat.

In Duitsland werkt KAFKA samen met allerhande groepjes van de brandschattende Autonome Antifa (M) tot de neocommunisten van het Antifascistisches Infoblatt. Erg veel verder dan het uitwisselen van ondeugdelijke informatie gaat deze samenwerking overigens niet.


Op 29 april 1996 wordt het IPD ontbonden. De op 14-1-1967 te Utrecht geboren Johan Willem Philip Wagenaar, tegenwoordig domicilie houdende aan de Brouwersgracht in Amsterdam die van 22-11’94 tot 29-4’96 secretaris/penningmeester was, wordt aangewezen als vereffenaar. Het enige andere bestuurslid, de Haarlemmer Arthur Elzinga (geboren 12-12-1969) zullen we later nog tegen komen. De postbus wordt overigens nog steeds door KAFKA gebruikt o.a. in het blad Kleur van NBK. Ene Hennie "Molenaar" bewoont het adres waar de postbus geregistreerd staat, maar zegt desgevraagd "niets meer met dat zooitje te maken te hebben.

In navolging van het FOK diende ook KAFKA een klacht in tegen een muziekdistributiebedrijf, Nordisc van de Leeuwarder Robert Brouwer. En ook KAFKA kreeg nul op het rekest. Het Openbaar Ministerie zag geen aanleiding om tot vervolging over te gaan, tot woede van Gerard Dekker van KAFKA, maar in hoger beroep durfde men toch niet te gaan, bang als ze zijn hetzelfde lot (bankroet door juridische vorderingen) als het Fok te ondergaan.


Naast Gerard Dekker (pseudoniem) treed KAFKA ook naar buiten door Willem Hart (pseudoniem) en Harold van Dijk (alweer een pseudoniem) die o.a. bij de Vlaamse Jongeren Mechelen en Nordisc materiaal aanvraagt. Men besteld allerlei brochures, bladen, CD’s etc bij nationalisten, skinheads en anderen onder genoemde namen en bijna altijd op postbus 14710 in Amsterdam. De postbus staat geregistreerd op Spuistraat 216, wat op haar beurt het kraakpand "Vrankrijk" is waar vanuit de rellen bij de Eurotop in 1998 georganiseerd werden. Om aan informatie te komen gaat KAFKA vrij ver blijkens dit gedeelte uit een brief die men onder de naam I.P.D. aan Voorpost stuurde in 1990: "Voor de eerlijkheid: wij zijn het weliswaar zeker niet op alle punten met u eens, maar vinden wel dat in een (zogenaamde) democratie uw geluid gehoord moet kunnen worden, zeker door de mensen die over u schrijven in de pers."(3)

Aan het in 1998 verschenen boek "CP ’86, Met name genoemd", uitgegeven door uitgeverij de Papieren Tijger, de Nederlandse zusteruitgever van de Belgische communistische EPO-uitgever, werd meegewerkt door de vaste fotografe van Vrij Nederland journalist Rinke van den Brink, Yvon Schoenmakers. Veel informatie in het boek was overigens van de hand van Van den Brink, een oud CPN-er.


Een opvallende link van KAFKA loopt naar de (ex)-maoïstische Socialistische Partij (SP). Waar bijna alle communisten, socialisten, marxistisch-leninisten en trotzkisten hun eigen antifa-commiteetje hebben, daar heeft de SP zich nooit openlijk met het bestrijden van het "voetvolk" van het kapitaal beziggehouden. Dat is de laatste jaren veranderd, vooral om stemmers weg te trekken bij een andere populist, Janmaat. Voor de Tweede Kamerverkiezingen van mei 1994 betaald de SP een onderzoek naar het stemgedrag van Janmaat en ook het infiltratiewerk van Bas van Hout dat uitmond in het brabbelwerkje "Dansen met de duivel" is i.s.m. de SP tot stand gekomen.

Vooral in Rotterdam heeft de SP een groep AFA-aanhangers in haar geleden, één van hen (Yorrik Haan) schopt het zelfs tot deelraadslid in Delfshaven en in 1998 tot gemeenteraadslid in Schiedam. Aan de vooravond van de AFA-demonstratie in Delft tegen de Willem van Oranjeherdenking van Voorpost op zaterdag 11 juli 1998 wordt in verschillende SP-kantoren het KAFKA-boek "CP ’86 met name genoemd" gratis aangeboden aan belangstellende journalisten, misschien ook financieel mede mogelijk gemaakt door de SP? Een directe verbinding van de IPD/KAFKA naar de SP is eerder genoemde Arthur Elzinga. In de Tribune (partijorgaan van de SP) wordt hij opgevoerd als medewerker van de Tweede Kamerfractie van de SP.

Nu het FOK als "serieuze" concurrent is uitgeschakeld, van samenwerking was de laatste jaren al helemaal geen sprake meer gezien het feit dat van beide organisaties dezelfde namen opdoken in de adressenbestanden van nationalistische organisaties, kunnen de ex-krakers van KAFKA het braakliggende terrein vullen, maar de tijd lijkt er niet rijp voor gezien de ineenstorting van het partijpolitieke extreemrechtse spectrum in Nederland. Op Internet vult men de rubriek "Laatste nieuws" dan ook doorgaans met wat men van de Onafhankelijke Nationale Persdienst (ONP) afpikt, aangevuld met wat krantenberichten. Beraadt KAFKA zich op haar toekomst, na het debacle Nordisc, de dramatische verkoopcijfers van het CP ‘86-boek en de tanende belangstelling voor de KAFKA-Nieuwsbrief?? We zullen het voor het einde van het jaar weten!

 

  1. Afdruk nr. 47
  2. Een 10 pagina’s groot artikel waarin Searchlight volledig wordt ontmaskerd verscheen in Final Conflict nr. 20,
    verkrijgbaar door ƒ 5,- aan postzegels op te sturen naar: IN ’84, Postbus 181, 2300 AD Leiden.
  3. Gepubliceerd in Revolte nr. 48

Dit is deel 2 van De Bastaardkinderen van de Anne Frank Stichting. Deel 1 over het Fascisme Onderzoek Kollektief stond in Revolte nr. 90. Met dank aan Final Conflict, KOSMOS, SP-ijtoptant en IN ’84.

Alle informatie voor deze rubriek kunt u sturen naar de VP-adressen op bladzijde 2, a.u.b. KOLOM in de linkerbovenhoek vermelden. KOLOM (Kritisch Onderzoek Linkse Ondermijning) maakt in Nederland deel uit van de Initiatiefgroep Nooit 1984 (IN '84). De, bij deze in de Noordelijke Nederlanden landelijk opererende groep, aangesloten onderzoeksgroepen publiceren in verschillende tijdschriften en op het Internet. U kunt uw medewerking verlenen door alle relevante informatie op te sturen aan; IN '84, Postbus 181, 2300 AD Leiden. Een financiële bijdrage (altijd welkom) kunt u storten op de rekeningnummers van Voorpost, o.v.v. Gift IN '84.